رفتن های یهویی دیدمو نسبت به زندگی خیلی تغییر دادهسعی میکنم کمتر سخت بگیرم..بیشتر مهربون باشم..شهریورِ پارسال که آقاجون(پدرِ همسرم)همین مدت اخیر که دوتا اقوام در فاصله دو روز..سن بالایی نداشتن..بزرگترین بچشون ۳۲ ساله و ۳۴_۳۵ ساله بودنهمین جمعه ی دو هفته پیش رفتم دیدنشون و موقع خداحافظی دستشو گرفتم گفت دعام کنین..تا خود خونه اشک ریختم و...جمعه ی پیش ساعت ۷شب..نبود دیگه..تو بغل دخترش تموم کرد...جز مهربونی و خوشرویی ازش ندیده بودم...و بقولی زندگی پر از خدا حافظی های غیر منتظرست..باهم مهربون باشیم..برچسبها: فامیل

اینجا منم
از پس یک دنیای رنگی ک گاهی...فقط گاهی سیاه و سفید میبینمش
گاهی هرچه هست رنگ می بازد برایم
خود نقاش زندگی ام خواهم شد بلاخره روزی..جایی
.....
و در مهرِ سنه ی 1393 شدم نقاش زندگی دو نفره مان..
.....
از تیرِ1386 بلاگفا دفترخاطراتِ مجازی من شد .

کانال ها در ایتا:
mipazam@
manozndegi@

یکی دو روز تنهایی کامل میخوام

دراز بکشم

گوشیم و یه کتاب کنارم باشه

یه خوراکی که ضعف نکنم..

ولی خب نمیشه...نمیشه :(

قبل از همه ی این ها مادرِ دو طفل هستم !!